Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
Πιάστε τον!
Παγιδευτήκαμε,
σωστά;
Έτσι φαίνεται.
Μαζί μου!
Μεγαλειότατε!
- Δείτε τι έχουμε. - Θα έρθει μαζί μας.
- Θα τους δω στο Κάμελοτ. - Δεν είναι απλός κρατούμενος.
Για δες.
Τι είναι;
Μέρλιν, είναι το βασιλικό έμβλημα του Κάιρλιον.
Δεν είναι,
Υψηλότατε;
- Έχει ξαναπεράσει στα εδάφη μας. - Ναι, άρχοντα.
Πρόσφατα κατέλαβε το Στόουνταουν στα δυτικά σύνορα.
Δεν είμαστε στα σύνορα, Άγκραβεϊν.
Είμαστε στη μέση του βασιλείου. Διακινδύνευσε πολύ.
Ίσως δεν το βλέπει έτσι.
Δεν είναι τυχαίο όλα να γίνονται αφού πέθανε ο Ούθερ.
Τι εννοείς;
Ο πατέρας σου ήταν ισχυρός βασιλιάς.
- Οι εχθροί ένιωθαν φόβο και σεβασμό. - Λες ότι δεν αξίζω αυτόν τον σεβασμό;
Όχι, άρχοντα. Καμία σχέση.
Κάθε πολίτης του Κάμελοτ θα θυσιαζόταν για σένα.
Μα οι εχθροί σου... Για τους εχθρούς του Κάμελοτ,
δεν έχεις δοκιμαστεί ως βασιλιάς.
Στείλε ξεκάθαρο μήνυμα,
ότι θα είσαι ανελέητος σε κάθε ενέργεια κατά του Κάμελοτ.
Δεν το κάναμε αυτό σήμερα;
Όχι, άρχοντα. Όχι αρκετά.
Δε θα σταματήσουν ο Όντιν, ο Μπέιγιαρντ, κι όσοι θέλουν το Κάμελοτ.
Τι προτείνεις;
Προτείνω...
να τον πιέσουμε να δεχτεί συνθήκη με τους όρους μας.
Να φύγουν οι άντρες του από τα εδάφη μας, να τα δώσει πίσω σε μας.
Να αφήσει το Έβεργουικ.
Θα προτιμούσε να πεθάνει.
Τότε δεν έχεις επιλογή.
Δε σκοτώνω εν ψυχρώ.
Πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς, για να επιβληθείς.
- Θα υπάρχει άλλος τρόπος. - Δεν υπάρχει.
Σκέψου το.
Αποφάσισε ως αύριο.
- Αρθούρε. - Όχι τώρα, Μέρλιν.
Αρθούρε;
Αρθούρε.
Πάρε.
Ευχαριστώ.
Θα κρυώνεις.
- Δεν κοιμήθηκες; - Σκέφτομαι.
Ό,τι είπε ο Άγκραβεϊν;
Οπότε,
τι θα κάνεις;
Ο πατέρας μου ήταν σπουδαίος βασιλιάς. Αλλά δεν έχω τη σοφία και τη σιγουριά του.
Μπορώ μόνο να ακολουθήσω το παράδειγμά του.
Θα συντάξεις τη συνθήκη;
Πρέπει να δείξω δύναμη.
- Ότι αξίζω το όνομα του πατέρα μου. - Δε θα δεχτεί.
Το ξέρεις.
Αυτός το προκάλεσε.
Αρθούρε.
Πάντα έδειχνες έλεος στη μάχη.
Δεν ήθελες να ταπεινώσεις τον εχθρό έτσι.
Δεν το συνηθίζεις. Δεν είσαι έτσι.
Δεν ξέρεις πώς είναι να αποφασίζεις για το μέλλον αυτού του τόπου.
- Αρθούρε... - Οπότε, παρακαλώ, κάνε αυτό που ξέρεις.
Τι είναι αυτό;
Περιμένεις να το υπογράψω;
Να ταπεινωθώ μπροστά σου;
Εισέβαλες στο βασίλειό μας, πήρες ό,τι δε σου ανήκει.
Αν δεν υπογράψω;
Θα πληρώσεις με τη ζωή σου.
- Ποιος τα ορίζει αυτά; - Ο Αρθούρος Πεντράγκον,
βασιλιάς του Κάμελοτ.
Πολύ καλά.
Κάν' το γρήγορα.
Σκέψου τι κάνεις, Κάιρλιον. Με τη συνθήκη θα έχουμε ανακωχή.
Θα υπάρχει ειρήνη, όπως υπήρχε μεταξύ των πατέρων μας.
Δεν είμαι ο πατέρας μου.
Δεν είσαι ο Ούθερ.
Έχεις τα κότσια να με σκοτώσεις;
- Δεν έχω επιλογή. - Δεν επιλέγεις τίποτα, αγόρι.
Εγώ επιλέγω να πεθάνω.
Τελείωνε.
Έστω.
Ήδη κέρδισες τον σεβασμό του συμβουλίου και των ανθρώπων.
- Ο πατέρας σου θα καμάρωνε. - Ευχαριστώ.
Η στήριξη και οι συμβουλές σου με βοήθησαν.
- Σου έλειψα; - Ναι.
Δύσκολο να σκοτώνεις κάποιον έτσι.
Δεν είχα επιλογή. Χρειαζόταν μια επίδειξη δύναμης.
Πιστεύεις ότι η συμπόνια δείχνει δύναμη;
Όχι σε κάποιον σαν τον Κάιρλιον.
Έπρεπε να γίνει, για το βασίλειο.
Δε μετανιώνεις;
Η συνείδησή μου είναι καθαρή, μα όχι το δωμάτιο.
Απλώς κάνε τη δουλειά σου.
Απλώς λέω πως αν σε ενοχλεί κάτι, μπορείς να μου μιλήσεις.
Μη διώχνεις τους φίλους σου. Όχι τώρα, όταν τους χρειάζεσαι.
Κάνεις λάθος, Μέρλιν.
Δε χρειάζομαι κανέναν. Δε γίνεται.
Έχω την ευθύνη του βασιλείου. Μόνος μου.
Πρέπει να το δεχτείς.
Αυτό δεν είναι τραύμα μάχης.
Αυτό το έκαναν δειλοί!
Ο Αρθούρος θα πληρώσει γι' αυτό.
Όλο το Κάμελοτ θα πληρώσει!
Περάστε.
- Συγγνώμη για την ενόχληση. - Συμβαίνει κάτι, θείε;
Τολμώ να πιστέψω ότι οι συμβουλές μου βοήθησαν αυτούς τους μήνες.
Φυσικά. Το ξέρεις.
Θέλω να συζητήσουμε κάτι.
Αλλά...
είναι λεπτό το ζήτημα.
Ναι;
Αφορά την Γκουίνεβιρ.
Τι δηλαδή;
Είναι όμορφη, άρχοντα,
και έχει πολλά προτερήματα, δεν αμφιβάλλω.
Αλλά είναι υπηρέτρια.
- Δε με νοιάζει. - Ούτε εμένα.
Σε διαβεβαιώνω. Σκέφτομαι τους ανθρώπους σου.
Ως βασιλιάς, μπορώ να δρω όπως κρίνω σκόπιμο.
Όχι, άρχοντα. Δεν μπορείς.
Πρέπει να κάνεις ό,τι προσδοκούν. Πρέπει να φέρεσαι με κατάλληλο τρόπο.
Οι άνθρωποι...
Οι άνθρωποί σου δε θέλουν να βλέπουν το βασιλιά τους
με τη κόρη ενός σιδερά.
Δεν είναι δημόσιο ζήτημα.
Είναι ζήτημα της καρδιάς.
Δεν μπορείς να κυβερνάς με την καρδιά.
Ο πατέρας σου το ήξερε.
Δεν ήθελες να σκοτώσεις τον Κάιρλιον. Το ξέρω.
Αλλά ήσουν δυνατός.
Δε σε επηρέασαν τα συναισθήματά σου.
Αποφάσισες με το μυαλό, σαν δυνατός βασιλιάς.
- Ναι. - Πρέπει να ξαναδείξεις αυτήν τη δύναμη.
Παραμέρισε τα προσωπικά αισθήματα για το καλό του βασιλείου.
Ό,τι νιώθω για την Γκουίνεβιρ;
Φοβάμαι πως ναι.
- Δείχνεις νευρικός. - Τι εννοείς "νευρικός";
Ξέρεις, ταραγμένος,
στην τσίτα,
θυμωμένος.
Δεν είναι θυμός, Μέρλιν.
Είναι ελεγμένη επιθετικότητα.
Χαίρομαι που το ξεκαθαρίσαμε.
Άρχοντα, ήρθε αγγελιοφόρος.
- Τι είναι; - Ένας στρατός. Πέρασε τα σύνορα το πρωί.
- Ποιανού; - Της βασίλισσας του Κάιρλιον.
Με αναγκαστική πορεία, θα φτάσουν μέχρι αύριο τη δύση.
Δηλαδή, δεν έχουμε επιλογή.
Θα τους αναχαιτίσουμε πριν τη ράχη του Λάντσαϊρ.
Έτσι θα έχουμε πλεονέκτημα. Να ετοιμαστούν οι ιππότες αμέσως.
Φεύγουμε την αυγή.
Ζήτω ο βασιλιάς!
Αλτ!
Σας παρακαλώ, δε θέλω να σας βλάψω.
Θέλω να δω τη βασίλισσα.
Μοργκάνα Πεντράγκον.
Μπήκες στο κάστρο μου μέσα στη νύχτα. Μάλλον θέλεις να πεθάνεις.
Λυπάμαι που διακόπτω. Είναι επείγον.
Τι δουλειά μπορεί να έχεις μαζί μου, μάγισσα;
- Έρχομαι στο όνομα του πατέρα μου. - Όντως;
Τελευταία έμαθα ότι ήσασταν...
Εννοώ τον Γκορλόις.
- Τον Γκορλόις; - Ο Ούθερ είναι πατέρας μόνο εξ αίματος.
Ο Γκορλόις με μεγάλωσε. Με έκανε ό,τι είμαι.
Τον θυμάμαι καλά.
Ήταν καλός,
τίμιος άνθρωπος.
Ήταν, υψηλοτάτη. Κι ως ανταμοιβή, πέθανε προδομένος από τον βασιλιά.
Καλά, λοιπόν.
Φαίνεται πως και οι δυο χάσαμε κάτι από έναν Πεντράγκον.
Για τελευταία φορά, τι κάνεις εδώ;
Υψηλοτάτη...
Υψηλοτάτη, ο Ούθερ ήταν κατάρα για τον τόπο, όπως κι ο γιος του.
Θέλω εκδίκηση για ό,τι προκάλεσαν, όπως κι εσείς.
Αν δεχτείτε, ήρθα για να βοηθήσω.
Πάλι εκτός.
Άλλη μια βδομάδα στη φύση.
Να τρώς παράξενα ζώα. Να τρώγεσαι από παράξενα ζώα.
Χωρίς ζεστό νερό ή μπάνιο.
Είναι η τελευταία φορά που κοιμόμαστε σε σωστό κρεβάτι.
Είμαι έτοιμος για κάθε φρίκη, μα αν θες να κοιμηθούμε μαζί...
Τι;
- Δεν εννοούσα αυτό. - Σωστά.
Ωραία. Καλό να το ξέρω.
- Πού πας; - Δικό μου θέμα.
Μέρλιν, να μην είσαι εδώ όταν γυρίσω.
Αλτ! Παρουσιάσου.
- Συγγνώμη, άρχοντα. - Δεν έγινε τίποτα.
- Αρθούρε. - Να περάσω;
Φυσικά.
- Να σου φέρω κάτι να φας; - Είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Λίγο θα μείνω.
Γκουίνεβιρ.
Πίστεψέ με, δεν έχεις κάνει κάτι λάθος.
Και τίποτα από αυτά δεν αφορά εσένα.
Τίποτα από τι; Δεν καταλαβαίνω.
Άλλαξαν τα πράγματα.
Μετά τον χαμό του πατέρα μου, πρέπει να κυβερνήσω εγώ.
Ξέρω την ευθύνη που έχεις.
Ως βασιλιάς πλέον...
δεν έχει σημασία τι θέλω ή δε θέλω για μένα.
Καθήκον μου είναι οι άνθρωποί μου.
Θα κρίνουν τις πράξεις μου, με ποιον με βλέπουν.
- Ντρέπεσαι να είσαι μαζί μου; - Όχι.
Όχι.
Μα πλέον, δεν είναι κατάλληλο.
Δεν είμαι κατάλληλη;
Έτσι φαίνεται.
Αρθούρε.
Άκου τι λες.
Δεν είσαι ο άντρας που ξέρω.
- Σε έπεισαν για αυτό. - Δε με έπεισαν για τίποτα.
- Είμαι αυτόνομος. Αποφασίζω μόνος. - Κι αποφάσισες να μην είμαστε μαζί;
Ναι.
Κατάλαβα.
Λυπάμαι, Γκουίνεβιρ.
Έτσι πρέπει να γίνει.
Αρθούρε.
Μην αφήνεις να σε κατευθύνουν.
Είπες ότι είσαι αυτόνομος.
Έχεις καλή καρδιά. Να την ακούς.
Έτσι θα γίνεις ο βασιλιάς που θες.
Μην ανησυχείς.
Θα γυρίσει σύντομα.
Είναι διαφορετικά τώρα.
Είναι βασιλιάς.
- Η μοίρα του Κάμελοτ βασίζεται σε αυτόν. - Δεν είναι μόνος.
Εσύ πρέπει να το ξέρεις καλύτερα.
Το ξέρω. Δεν είμαι σίγουρη αν το ξέρει αυτός.
Να έχουν οι άντρες ό,τι χρειάζονται.
- Πρέπει να είναι ξεκούραστοι. - Θα το φροντίσω.
Η μάχη ξεκινά την αυγή.
- Έτσι είμαι. - Σαν ένας στρατός μόνος σου.
Να κοιμηθούμε.
Είναι καλά;
Είναι βασιλιάς.
Αν πάθουμε κάτι, θα θεωρήσει τον εαυτό του υπεύθυνο.
Έλιαν;
Άρχοντα.
Λοιπόν;
Θέλουμε να ξέρεις...
ότι ο καθένας από εμάς θα πέθαινε για σένα.
Δεσμευτήκαμε και φοράμε το έμβλημα Πεντράγκον περήφανα.
Αύριο πολεμάμε στο όνομά σου, άρχοντα.
Για ελευθερία και δικαιοσύνη.
Ευχαριστώ, Έλιαν.
Όλους σας.
Το εννοούν.
Κάθε λέξη.
Δεν αμφισβήτησα την πίστη τους.
Αναρωτιέμαι αν την αξίζω.
Νοιάζεσαι για αυτούς όσο κανείς.
Δεν ήταν εύκολο να τους στείλεις στη μάχη.
- Το ξέρουν. - Ήταν σωστή απόφαση;
Αν είχες άλλη επιλογή, θα τη διάλεγες.
Μα πρέπει να υπερασπιστείς το Κάμελοτ.
Είχα επιλογή.
Να σκοτώσω τον Κάιρλιον ή όχι.
Πήρα λάθος απόφαση...
και προκάλεσα μόνος μου πόλεμο στο Κάμελοτ.
Αρθούρε.
Κανείς δε θα θυσίαζε τόσα για το βασίλειο όσα εσύ.
Η απόφασή σου ήταν για το κάλο του Κάμελοτ.
Ίσως.
Τώρα οι άντρες μου πρέπει να θυσιαστούν.
Αλτ!
Είμαι άοπλος.
Με γνωρίζετε. Πηγαίνετέ με στη βασίλισσα.
- Τι θέλεις; - Υψηλοτάτη, ήρθα για...
Υψηλοτάτη, ξέρω ότι νιώθετε απέχθεια.
Ότι έκανα λάθος κι έχετε δίκιο. Ντρέπομαι για ό,τι έκανα.
Ήταν δειλό, άδικο και λυπάμαι ειλικρινά.
Η συγγνώμη δε θα γυρίσει τον άντρα μου.
Ούτε στους ανθρώπους μου τον βασιλιά τους.
Το γνωρίζω. Δεν μπορώ να διορθώσω την απώλεια.
Τότε τι θέλεις, Αρθούρε Πεντράγκον;
Να ακυρώσω τη μάχη.
- Πολύ αργά για αυτό. - Προτείνω μια εναλλακτική, όχι ανακωχή.
Επικαλούμαι το δικαίωμα μονομαχίας.
Δύο πρωταθλητές θα λύσουν το ζήτημα.
Γιατί να σου κάνω τη χάρη;
Χύθηκε ήδη πολύ αίμα, Υψηλοτάτη.
Εκατοντάδες ζωές θα σωθούν έτσι.
Οι όροι σου;
- Αν νικήσουμε, θα αποσύρεις τον στρατό. - Αν όχι;
Θα πάρεις το μισό Κάμελοτ.
- Συγγνώμη. - Τον ξέρεις;
Είναι υπηρέτης μου. Θα με ακολούθησε. Δεν το ήξερα.
- Σκότωσέ τον. - Περιμένετε. Αφήστε τον.
Είναι απλώς...
ένας αφελής,
ανόητος.
Αυτή είναι
η δεύτερη χάρη που μου ζητάς απόψε, Αρθούρε Πεντράγκον.
Πολύ καλά. Θα έχεις τη μονομαχία.
Δήλωσε τον πρωταθλητή σου ως το μεσημέρι.
- Ευχαριστώ, Υψηλοτάτη. - Πάρε και τον ανόητό σου.
- Αφελής κι ανόητος; - Ήμουν ευγενικός, πίστεψέ με.
- Θα με σκότωνες. - Εγώ;
Τα πήγαινες καλά μόνος σου.
- Τι σου συμβαίνει; Γιατί δε με αφήνεις; - Είμαι φίλος σου.
Σε πρόσεχα.
Εκτιμώ που, με τον περίεργο τρόπο σου,
θες να βοηθήσεις. Μα σε παρακαλώ, μην το ξανακάνεις.
- Μπορούμε να νικήσουμε. - Δεν αμφιβάλλω. Μα με ποιο κόστος;
- Πόσοι θα σφαχτούν; - Αν χάσουμε τη μονομαχία;
- Δε θα δώσουμε εδάφη μας. - Αυτό συμφώνησα.
Πιστεύω ότι είναι δίκαιο. Το στηρίζω.
Τότε, λοιπόν,
μένει μόνο να διαλέξεις πρωταθλητή.
- Θα ήταν τιμή μου. - Άρχοντα.
Μία επιλογή υπάρχει...
που είναι τίμια και δίκαιη.
Εγώ θα πολεμήσω.
Δε μου αρέσει.
Θα είναι κόλπο.
- Τι σας απασχολεί, Υψηλοτάτη; - Ο Αρθούρος.
- Γιατί διάλεξε τον εαυτό του; - Γιατί είναι ο Αρθούρος.
Πάντα διακινδυνεύει για τους άντρες του.
Δεν είναι κόλπο. Ο Αρθούρος θα πολεμήσει.
Φαίνεσαι ευχαριστημένη, Μοργκάνα.
Εκτός των άλλων, είναι καλός πολεμιστής. Θα χάσουμε τα ίδια, αν κερδίσει.
Θέλεις τον θρόνο του Κάμελοτ, σωστά;
Δεν το αρνούμαι. Μου ανήκει.
Δε θα κερδίσει.
Πώς γίνεται να το ξέρεις;
Έχω τη δύναμη να εγγυηθώ ότι δε θα κερδίσει.
Χρησιμοποίησε την.
Μοργκάνα.
Το πήρες;
Φυσικά.
Ο Αρθούρος είναι νεκρός.
Όχι τόσο σφιχτά. Θα με σκοτώσεις πριν ξεκινήσω.
Συγγνώμη.
Αν είναι η τελευταία μου μέρα, δώσ' το στην Γκουίνεβιρ.
Πες της, συγγνώμη.
Φυσικά.
Αξίζει το ρίσκο; Είσαι βασιλιάς.
Το Κάμελοτ σε χρειάζεται ζωντανό.
Δεν ξέρω τι θα συμβεί.
Αλλά πρώτη φορά ως βασιλιάς,
ξέρω ότι πήρα τη σωστή απόφαση.
Ό,τι συμβεί εκεί έξω...
- Δε θα αρχίσεις να κλαις, έτσι; - Όχι. Απλώς, καλή τύχη.
Ευχαριστώ, φίλε.
Ήρθε η ώρα, άρχοντα.
Πολύ καλά.
Όλα έτοιμα;
Μέρλιν;
Έτοιμος.
Εντάξει τότε.
Υπηρέτησες τον άντρα μου καλά.
Ξέρω ότι θα το κάνεις και για μένα.
Ντέριαν,
μη λυπηθείς, μη δείξεις οίκτο.
Μη διστάσεις στιγμή. Ο Αρθούρος Πεντράγκον πρέπει να πεθάνει.
Αρκετά κράτησε.
Καιρός να αλλάξουν τα δεδομένα. Μάγεψα το σπαθί του Αρθούρου.
Κρατά το βάρος χιλιάδων χρόνων.
Κανείς δεν το αντέχει.
Ζήτω ο βασιλιάς!
Νίκησες, Αρθούρε Πεντράγκον.
Να είσαι βέβαιος ότι θα τηρήσω τους όρους της συμφωνίας.
- Ο στρατός θα έχει φύγει ως το βράδυ. - Ευχαριστώ.
Πες μου κάτι.
Δε σκότωσες τον πρωταθλητή μου. Γιατί;
Δεν επιδιώκω τη νίκη.
Μα την ειρήνη.
Ελπίζω σε ένα νέο ξεκίνημα για τα βασίλειά μας.
Έχεις κάτι, Αρθούρε Πεντράγκον...
που μου δίνει ελπίδα για όλους μας.
Φαίνεται δεν έχεις τελικά τη δύναμη, Μοργκάνα.
Ο Αρθούρος είναι πιο σκληρός από όσο φανταζόσουν.
Θα υπάρξουν ευκαιρίες. Την επόμενη φορά δε θα είναι τυχερός.
Δε θα υπάρξει επόμενη φορά.
- Για μένα τουλάχιστον. - Τι λες;
Μάλλον παρεξήγησα τον νεαρό βασιλιά μας.
Μην παρασύρεσαι από τα λόγια του.
Εσύ με παραπλάνησες, όχι ο Αρθούρος.
Είσαι γεμάτη πικρία, Μοργκάνα.
Εξαπλώνεται μέσα σου σαν ασθένεια.
Στο πένθος μου, σε άφησα να με μολύνεις με το μίσος σου.
Δεν ισχύει. Ξέχασες πώς ο Αρθούρος σκότωσε τον άντρα σου;
- Μην αρνείσαι ότι ήθελες εκδίκηση. - Ήθελα εκδίκηση.
Αλλά αυτό δε σημαίνει πως ήταν σωστό.
Είσαι αδύναμη, Άνις, όπως νόμιζα.
Εμπρός. Συμφιλιώσου με τον Αρθούρο.
Μα δε θα ησυχάσω μέχρι να γονατίσει όλο το Κάμελοτ μπροστά μου.
Μοργκάνα.
Ήρθες στο όνομα του Γκορλόις,
μα μοιάζεις πιο πολύ στον Ούθερ από όσο νομίζεις.
Είσαι ήρωας.
- Ευχαριστώ. - Όχι για μένα. Για τους ανθρώπους σου.
Σωστά.
Έχεις άλλη γνώμη;
- Ίσως ξέρω κάτι που δεν ξέρουν. - Το οποίο είναι;
Ξέρεις, ότι είσαι ξεροκέφαλος.
Ίσως.
Έπρεπε να σε ακούσω, Μέρλιν. Αυτή τη φορά νομίζω ότι είχες δίκιο.
Αν και είσαι ο χειρότερος υπηρέτης.
Περάστε.
Γκουέν.
Άρχοντα.
Αυτά...
είναι για σένα.
Δεν είναι πολλά, ξέρω.
Τα μάζεψα από τον δρόμο.
Ευχαριστώ, μα δεν καταλαβαίνω τον λόγο.
Για να ζητήσω συγγνώμη.
Δε χρειάζεται να απολογείσαι.
Ξέρω γιατί έχουν έτσι τα πράγματα.
Ένας καλός βασιλιάς θα έπρεπε να σέβεται τις παραδόσεις.
- Όπως ο πατέρας μου. - Το ξέρω.
Θα έπρεπε όμως επίσης...
να είναι αληθινός...
να δρα όπως κρίνει σκόπιμο.
Και να τον βλέπουν με όσους νοιάζεται.
Κι ας μην είναι...
κατάλληλοι;
Απάντησε την ερώτησή σου;
Είναι μια αρχή.
Μέρλιν.
Ο Αρθούρος συμπαθεί το αγόρι. Ίσως φανεί χρήσιμος.
Σκότωσε τον Αρθούρο Πεντράγκον.
Συμβαίνει κάτι;
Γιατί να θέλει να σκοτώσει τον Αρθούρο;
Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Νομίζω, Μέρλιν, είσαι ο μόνος που εμπιστεύομαι.
- Είσαι στη φαντασία μου. - Ό,τι πεις.
Υποτιτλισμός: Ιωάννα Αγγελάκη
Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ